|
Блискиот Исток, односно израелско палестинскиот проблем, со децении е приоритет на американската надворешна политика и затоа речиси неверојатно звучи податокот дека Џорџ Буш Јуниор е еден од само четворицата американски претседатели, кои биле во официјална посета на Израел.
Во Ерусалим, Буш доаѓа на самиот крај на својот втор претседателски мандат, за како што е најавено во Вашингтон да ги поттикне израелско палестинските преговори, обновени на конференцијата во Анаполис на 28 ноември минатата година. „Јас сум оптимист и реална личност. Реалноста, според мене, е од витално значење за светот во борбата против терористите, во соочувањето со оние кои би убивале невини луѓе за да ги остварат своите политички цели“, рече Џорџ Буш,претседател на САД. „Анаполис ни даде барем една работа, една година за да работиме и да напредуваме, а времето е скапоцено“, изјави Шимон Перез, претседател на Израел. Решението навидум е едноставно создавање на независна држава на Палестинците, која би живеела во мир со својот сосед Израел. Американскиот претседателот, бара начин во историјата да замине како миротворец, иако својата земја ја вовлече во две војни, во Авганистан и во Ирак. „Според мене, тој ќе има поголема корист од ова од нас. Како што прават сите светски лидери, го прават тоа за книгите по историја, за нивните протоколи и тоа е секогаш на сметка на народот од оваа земја и на сметка на луѓето од целиот свет“, вели жителка на Сдерот. Поддршката што ја доби за војната во Авганистан по 11-сетпемвриските напади во Љујорк и Вашингтон, Буш ја прокоцка со војната во Ирак. Наводната опасност од оружјето на Садам, која се покажа како лажна, всушност беше само изговор контролата врз ирачката нафта и геостратешко зацврстување на американското присуство во регионот. Експертите се едногласни во оценките, надворешната политика на сад за време на Буш, наликувала на слон во продавница за порцелан. Целата посетата на буш на Блискиот Исток за многумина е невозможна мисија. „Главната работа е што за тоа не одлучува само Буш, туку и нашите соседи. Се додека тие не ја сфатат сериозно можноста дека Израел е вистински факт на Блискиот исток, се уште ќе имаме проблеми како да дојдеме до сериозен мировен процес“, вели жител на Тел Авив. „Не верувам дека нешто од тоа што ќе го каже или ќе го направи во Израел, ќе ни помогне на некој начин. Ја живеам оваа реалност седум години и чувствувам дека никој не направи нешто значајно за да ја подобри ситуацијата“, рече жителка на Сдерот. Мирот на Блискиот Исток е можен само со компромис, но и во Израел и меѓу Палестинците има радикали за кои единствено решение е уништување на другиот. Израелците ќе мора да се повлечат од териториите окупирани во израелско-арапската војна во 1967 година и да се откажат од анектираниот источен дел на Ерусалим, кој за израелците е „вечна и неделива престолнина“. Доколку не се повлече од окупираните територии Израел ќе биде држава во која повеќе од 50% од населението нема да има право да гласа. Палестинците, пак, го сакаат источен Ерусалим, со мнозинско арапско население, за свој главен град. Дополнителен проблем сега се и меѓу палестинските судири. Умерениот палестински претседател Махмут Абаз има силен непријател во радикалното исламистичко движење Хамас. Половина од палестинските територии се под контрола на Хамас, кој не се откажува од својата цел, уништување на државата Израел.
|
Пожарот кај местото Коџа Чаир на планината Беласица се уште е активен и е проширен заради си...
